Świąteczna dekoracja stołu

Odrobinę spóźniony post, ale mieszczę się jeszcze w czasie poświątecznym. Dotyczy dekoracji świeczki, którą zrobiłam rok temu. Zabrakło mi czasu, by zamieścić post o niej przed zeszłymi świętami. Na te też się nie wyrobiłam, ale nie zamierzam czekać do kolejnych. A więc:

Oto niewielki haft świąteczny na świeczkę. Wzór powtórzyłam dwukrotnie na pasku kanwy szerokości ok. 8cm.

Jako że to wzór świąteczny, rządzą trzy kolory: zieleń, czerwień i biel. Do tego czarne backstitch wokół cukierka i gałązek ostrokrzewu:

Brzegi kanwy ozdobiłam białymi krzyżykami, by się nie strzępiła, wyszywając co drugi na materiale. Na koniec zszyłam białą muliną końce kanwy:

Świąteczna świeczka była prezentem do mojej przyjaciółki Marty i dla jej rodziny. Tak została wkomponowana w stroik na wigilijny stół:

Świąteczne poduchy dla miłośnika podróży

Po kilku miesiącach przerwy powróciłam do jednej z moich największych pasji: krzyżyków. Powodem braku nowych obrazków, haftów, a co za tym idzie postów na blogu był niestety brak czasu... Dużo pracy w pracy, bardzo dużo zamówień na torty i ciasta spowodowały, że nie potrafiłam znaleźć nawet kilku godzin na odpoczynek przy hafcie. Teraz zdecydowałam ograniczyć to, co zabiera mi najwięcej czasu i zająć się haftowaniem na nowo.

A oto efekt ostatnich tygodni: poduszki. Znaleziony w internecie schemat z małymi motywami charakterystycznymi dla Londynu, Paryża oraz Włoch podzieliłam i wyhaftowałam na osobnych paskach białej kanwy. Jedna z moich sióstr, Ewa, która ostatnio zainteresowała się szyciem na maszynie (i idzie jej to naprawdę rewelacyjnie!) wkomponowała haft londyński i paryski w kawałki czerwonego i niebieskiego materiału i uszyła poszewki na dwa jaśki. Nie omieszkam wyszyć też haftu z motywami Włoch, a póki co pokazuję co nam wyszło podczas siostrzanej współpracy:

haft londyński:

oraz jeden z jego elementów: Tower Bridge:

Efekt końcowy, czyli uszyte poszewki:

na poduchach:

I pojedyncze poduszki:

Poduszki zostały znalezione pod choinką przez pewnego bardzo grzecznego chłopca ;-)

A może sami spróbujecie wykonać podobne prezenty? Dla zainteresowanych wrzucam wzór:

Wyszywałam muliną Ariadna, dlatego też kolory dobierałam sama. Hafciki mają rozmiar 10x45 cm.

Wybieranie wzorów do haftowania

Przeglądając blogi innych hafciarek znajduję dużo pięknych haftów, które sama chętnie bym kiedyś wyszyła. Najczęściej zaczynam wzór, który mnie zachwycił od pierwszego spojrzenia. Gdy znajdę w internecie lub gazetkach ze schematami taki haft, od razu kompletuję mulinę i zaczynam wyszywać.

Wiadomo, każdy ma inny gust, o którym się nie dyskutuje. Aczkolwiek zastanawia mnie to, czym kierujecie się wy, hafciarki, wybierając wzór. Szczególnie, kiedy są to bardzo duże obrazy, na kilkanaście czy kilkadziesiąt stron schematu i czas, który trzeba będzie poświęcić na skończenie obrazu to kilka miesięcy a nawet lat.

Mam na swoim koncie sporo dużych prac. Pracowałam nad nimi po kilka tygodni, czasem miesięcy. I teraz, kiedy te obrazy wiszą na ścianach i patrzę na nie codziennie, nadal bardzo mi się podobają. Jednak czasem, kiedy przeglądam blogi z haftami nie mogę oprzeć się wrażeniu, że niektórzy... tracą czas na obraz, który wg mnie jest po prostu nieładny.

Nie poświęciłabym swojego czasu na takie hafty jak wielkie elfy, nie podobają mi się dosyć popularne na innych blogach wzory z Heaven&Earth Designs, Najbardziej natomiast lubię wyszywać reprodukcje obrazów sławnych malarzy. Mam na swoim koncie E.Maneta, L. Wyczółkowskiego, A. Muchę, Michała Anioła, D. Rozier.

A to moje największe marzenie: 12 gejsz:

Ten haft to ponad setka kolorów, kanwa długości półtora metra, ok. 90 stron schematu i zdecydowanie minimum dwa lata haftowania. Muszę być przygotowana na takie haftowanie, dlatego jeszcze się wstrzymam. Najważniejsze, że udało mi się zdobyć wzór tego obrazu :-)

"Ametyst" po raz ostatni

Piszę o tym hafcie po raz ostatni, bo finałem każdego obrazu jest jego oprawienie i zawieszenie na ścianie. Stało się, zrobione! A minęło sporo czasu od postawienia ostatniego krzyżyka. Tą reprodukcję Alfonsa Muchy skończyłam 6 czerwca zeszłego roku, wtedy o tym pisałam.

Długo zastanawiałam się, jak powinnam oprawić ten haft. Nie chciałam standardowej drewnianej ramy w kolorze brązu, bo ten obraz jest dla mnie wyjątkowy. Pamiętam, kiedy go zaczęłam wyszywać, jakie momenty mojego życia przetoczyły się podczas haftowania tej reprodukcji. I był to niezwykle ciężki czas dla mnie. Pamiętam bardzo dobrze, kiedy haftowałam zielone tło, pamiętam, co działo się w moim życiu, gdy wyszywałam kwiaty, pamiętam, co przeżywałam podczas kolorowania sukni... Dlatego postanowiłam ten obraz zostawić dla siebie, oprawić go i zawiesić w swoim mieszkaniu. Ma on dla mnie ogromną wartość sentymentalną.

Tak było wtedy:

Tak jest teraz:

Rama jest drewniana, pokryta złotą farbą, Do tego dwa passe-partout: zewnętrzne grubości 5 cm w kolorze brudnego bordo stanowi kontrast między obrazem a ramą, natomiast wewnętrzne jasnoróżowe, choć ma tylko grubość 5mm, dodaje wyrazistości. Bez niego obraz nie prezentował się tak wspaniale. A uważam, że efekt jest powalający!

Ptasia kolekcja

Nie pisałam wyjątkowo długo. Takiej przerwy chyba jeszcze nie miałam. Wynika to też z przerwy w haftowaniu, po prostu nie było kiedy: praca praca praca...

Znalazłam czas tylko na niewielkie hafty, o których myślałam już od dawna, ale nie chciałam zabierać się za nic nowego, dopóki stare UFOKI zalegają w szufladzie. Cztery małe ptaszki, każdy akurat na dzień wyszywania. Z ostatnim zeszło się trochę dłużej, niecałe trzy dni, ale też nie siedziałam nad nim cały czas. Rozłożyłam haftowanie, dzięki czemu cały dzień nie zleciał tylko nad kanwą.

Oto efekty tygodniowej pracy:

A to zdjęcia pojedynczych ptaszków:

Hafciki są niewielkie, ale czasochłonne. Każdemu poświęciłam z 6-7 godzin. Nie widać tego po obrazkach, prawda? Przy dużych haftach nie sprawdzam, ile czasu poświęcam na wyszywanie. Liczę bardziej w kategorii tygodni czy miesięcy, a nie godzin, które spędziłam nad kanwą. Dopiero przy takich jednodniowych obrazkach widać, ile czasu i pracy wymaga haftowanie. Od razu nasuwa się odpowiedź, skąd takie wysokie ceny za rękodzieło...

Najwięcej przyjemności miałam podczas wyszywania trzeciego ptaszka, gila, ale wszystkie haftuje się miło i przyjemnie. Teraz tylko pora na oprawienie i zawieszenie na ścianie.

Informacje o obrazkach: wymiary: ok. 12x12 cm; 2000-2500 krzyżyków każdy; kanwa biała Aida 40 krzyżyków na 10 cm; mulina Ariadna po 17-19 kolorów na każdy obrazek. Schemat pochodzi z czasopisma "Kram z robótkami" 1/2014.

Sowa tylko dla mnie

Jako że ostatnio mam bzika na punkcie sów, taki właśnie haft wybrałam, by powiesić na swojej ścianie. I nareszcie udało się go skończyć! Haftowałam go z ogromną przyjemnością. Wzór jest niezwykle prosty, jedynie oczy są trochę bardziej skomplikowane, ale praca na pewno warta jest efektu końcowego.

Tym razem zdecydowałam się na prostą ramkę. Kupiłam ją już z załączonym do niej kremowym passe-partout, który bardzo pasuje właściwie do wszystkich kolorów. A na tej sówce jest ich naprawdę sporo. Pomyślę jednak jeszcze nad jego wymianą np. na granatowy.

Obraz wisi w przedpokoju naprzeciwko drzwi wejściowych. Jest pierwszą rzeczą, jaką widzą wchodzący do mieszkania. I o to chodzi. Niech wzbudza zachwyt od samego wejścia :-)

a tu już oprawiona:

Informacje o obrazie: wymiary 30x40 cm; 101 na 162 krzyżyki; kanwa Aida 46 krzyżyków na 10 cm; mulina Ariadna 25 kolorów; schemat zamieszczony w czasopiśmie "Igłą Malowane" zeszyt 5/6, Hafty Polskie 10/2014.

Oprawiamy i darujemy stare prace - Matka Boża Cygańska i Jan Paweł II

O obrazach Matka Boża Cygańska oraz Jan Paweł II pisałam naprawdę dawno temu. W tym roku doczekały się one ram i nareszcie powieszenia na ścianie. Ale nie u mnie :) Pierwszy stał się prezentem dla mojej chrzestnej i wuja z okazji ich czterdziestej rocznicy ślubu. Wspaniała okazja na taki prezent! Drugi natomiast zdobi ścianę w domu mojej mamy i bardzo się z tego cieszę. Nie mógł być na lepszym miejscu.

Sami spójrzcie, ile uroku dodaje obrazowi dobrze dobrana rama!
Dla porównania hafty bez ramy i oprawione:

Matka Boża Cygańska:

oraz Jan Paweł II:

Do obu obrazów dobrałam podobną ramę i passe-partout, jednak rama przy pierwszym hafcie jest wklęsła i z elementami złocenia, druga zaś wypukła i bez dodatkowych ozdób. I jak? Który wybór lepszy?:-) Bo według mnie oba są trafione.