Alfons Mucha "Ametyst" - odsłona trzecia

Koło wyhaftowane, a co za tym idzie najgorsza część pracy za mną. Niełatwo wyszywa się taką ilość kolorów, szczególnie po kilka krzyżyków w jednym miejscu. Ale efekt jest powalający! Wspaniale to wygląda. Naprawdę nie mogę doczekać się końca tego obrazu. Z każdym dniem haftowania jestem coraz bardziej pewna, że warto było zaczynać. Już teraz stwierdzam, że to nie jest ostatni obraz tego malarza, który wyszywam.

 

Następne w planach są włosy oraz ukończenie ławki:

Zebra razy dwa

Pierwszą wyhaftowałam jeszcze na studiach, drugą zaraz po nich. Pierwsza była prezentem dla mojego przyjaciela, Waldka, druga zaś dla najstarszej siostry, Anny. Obrazek niewielki, lecz piękny w swojej prostocie. Wyszywałam go z naprawdę ogromną przyjemnością. I chętnie zrobię to po raz kolejny.

A oto jedyne zdjęcie, jakie posiadam:

Wymiary obrazu: ok. 20 na 35 cm; 122x141 krzyżyków; kanwa biała Aida; mulina Ariadna 11 kolorów.

Alfons Mucha "Ametyst" - odsłona druga

Prace postępują. Powoli, ale jednak. Z powodu wyjazdu do Polski na Święta miałam prawie trzy tygodnie przerwy w haftowaniu. Tęskniłam za wyszywaniem, dlatego cieszę się, że mogłam wrócić do tego, choć czas spędzony z rodziną był bardzo budujący, szczególnie po 7-miesięcznym niewidzeniu się.

Wracając do obrazu: mam wrażenie jakbym tworzyła witraż. Dzięki czarnym konturom mogę wyszywać małe kawałki obrazu, od razu kilkoma kolorami, a nie tak jak zwykle to robię, czyli cały kolor na raz.

Zielenie są już wszystkie. Wyhaftowałam liście, zielone tło i najciemniejszy brąz na sukni. Następnym do "pokolorowania" etapem jest koło.

i w zbliżeniu:

Kot na poduszce

O wyhaftowanych kotkach pisałam już wcześniej tutaj. Ale dopiero teraz, będąc w Polsce na Święta Bożego Narodzenia miałam okazję zobaczyć, jak te poduszki wyglądają. Zdjęcie posiadam tylko jednej, druga była prezentem dla mojej siostry i nie zdążyłam sfotografować. Zrobię to przy najbliższej okazji.

Kot brytyjski pojechał do Warszawy, zaś syjamski zamieszkał w Barcelonie :) Zdecydowanie przybędzie takich poduch. Uważam, że wyglądają wspaniale!

Poduszka ma wymiary 40 na 40 cm, zaś schemat haftu pochodzi z czasopisma "Kram z robótkami" nr 3-4/2012.

Bazylika Św. Piotra w Rzymie

Kolejny obraz w kolorach brązu: Bazylika Św. Piotra. Na pierwszy rzut oka nie wyglądał zjawiskowo, powiedziałabym, że wyjątkowo skromnie. Jest niewielki, niezbyt skomplikowany, a jednak ma coś w sobie.

Bardzo podobają mi się szczegóły, patrząc z bliska widać tylko malutkie plamy, choćby 6-metrowe statuy Jezusa i Apostołów na fasadzie, które zostały zmniejszone do 4-5 krzyżyków. Jednak z daleka piksele tworzą spójną całość, każdy krzyżyk ma znaczenie i wkomponowuje się jako ważny element haftu.

Użyte tutaj brązowe kolory nitek wpadają lekko w tonację zgniłych zieleni. Obraz został oprawiony w ulubiony przeze mnie prosty wzór ramy o kolorze ciemnego brązu oraz kremowe Passe-partout.

Obraz wyhaftowałam dla mojego dobrego znajomego, Radka, z okazji ukończenia przez niego studiów doktoranckich.

-po wyszyciu 3 kolorów:

- i cały:

- małe zbliżenie:

- a tu już po oprawieniu:

- w zależności od oświetlenia przejścia kolorów wydają się być bardziej płynne:

Informacje o obrazie: wymiary: 24 na 34 cm; 106 x 160 krzyżyków; kanwa biała Aida 44 krzyżyki na 10 cm; mulina Ariadna 8 kolorów; schemat pochodzi z czasopisma "Hafty Polskie" 4/2010. 

Próbnik kolorów/ wzornik/ paleta nitek

Zwykle (a właściwie w 99%) haftuję wzory, które posiadają legendę kolorów. I zawsze ufam temu doborowi nitek. Dotychczas zawiodłam się dwukrotnie: przy "Jeanne" E.Maneta oraz przy "Martwej naturze". Dlatego uznałam, że warto mieć próbnik kolorów.

Postanowiłam zrobić własny, głównie z powodu kosztów. Zresztą po co kupować coś co można zrobić samemu? Kawałek kanwy ok. 30x30 cm to niewielkie pieniądze, zaś ceny nitek właściwie nie liczę. Na wyszycie 8 krzyżyków potrzeba ok. 15 cm rozdzielonej muliny i trochę czarnej: na numerki. Pierwszy wzornik tworzę dla muliny Ariadna, gdyż wyszywam głównie nitkami tej marki.

Nitki wciąż uzupełniam. Gdy haftuję jakimś kolorem, to najpierw sprawdzam, czy jest na próbniku: nie ma, to wyszywam 8 krzyżyków. Prawdopodobnie gdybym teraz zaczęła wyszywać taki wzornik, to zrobiłabym dwie, trzy strony A4, bym mogła schować je do koszulek i trzymać w segregatorze. Ale taki w postaci obrazka również będzie przydatny.

Skorzystałam już z mojego wzornika kilka razy. Jestem zadowolona, że go robię, uniknęłam już paru błędów i wypruwania złego odcienia, co dla mnie jest czymś koszmarnym :)

"Jeanne" - Édouard Manet

Zdecydowanie więcej satysfakcji posiadam z haftowania prawdziwych obrazów niż zwykłych wzorów.
Do reprodukcji obrazów L. Wyczółkowskiego "Ujrzałem raz" oraz D. Rozier "Kosz pełen róż i bratków" w moim wykonaniu dołączył Édouard Manet i reprodukcja jego obrazu "Jeanne".

Najbardziej urzekły mnie te listki i mnogość odcieni zieleni. Oczywiście i suknia wygląda równie pięknie i wyszywanie jej także sprawiło mi dużo przyjemności. Najmniej podoba mi się policzek. Mimo że użyłam koloru podanego w schemacie, to jednak mam wrażenie, że jest on nietrafiony. Różnica odcieni koloru twarzy i rumieńca jest zbyt duża. Na razie tak to zostawiłam. Dobrze, że wyprucie ok. setki krzyżyków i ponowne ich wyhaftowanie to w tym przypadku drobiazg.

A oto Jeanne Duval okiem pana Manet oraz moim:

A oto kilka zbliżeń:

I całość:

Informacje o obrazie: wymiary:26,5 na 34 cm; 120 x 160 krzyżyków; kanwa biała Aida 44 krzyżyki na 10 cm; mulina Ariadna 28 kolorów; schemat pochodzi z dodatku specjalnego "Kramu z robótkami" : "Kolekcja malarstwa europejskiego" 2/2008.